De geschiedenis van de band
‘DE SCHROBBELÈRS’

In 1981 werden de Schrobbelèrs opgericht. Voor dit verhaal gaan we een stukje terug in de tijd.

In 1981 bestond er een hockeyelftal van Were Di. Het mannenteam van Were Di had een wedstrijd in Breda. Na de wedstrijd werd er natuurlijk nog een lekker pilsje gedronken met de tegenstanders. Net op het moment dat de tegenstanders aan de beurt waren om een rondje te geven waren ze verdwenen. Toen iedereen zich begon af te vragen waar de tegenstanders waren gebleven, kwamen zij met muziekinstrumenten en begonnen muziek te maken. Een van de spelers van Were Di (Pieter-Jan Wassing, zoon van Jan Wassing, die zelf accordeon speelde.) Vond dit erg leuk en zei: “Dit gaan wij ook doen!

Zo gezegd zo gedaan, Pieter-Jan Wassing huurde wat instrumenten bij Passier en nam deze mee naar de hockeyclub. Hij verspreidde de instrumenten op de vloer van de kleedkamer en riep het team naar binnen. “Nou zoek maar uit wat je wilt spelen” zei hij.

De eerste repetitie was op vrijdagavond in huize Wassing. Omdat nog bijna niemand muziek kon lezen, kwam Ad Ghering muziekles geven. Hij leerde de bandleden wat muziektekens betekenden en hoe lang bijvoorbeeld een noot duurde. De band heette toen nog de Blauwblazers, en bestond voornamelijk uit echtparen en vrienden. Toen de band 5 nummers kon spelen presenteerden zij zich bij de hockeyclub Were Di. Prompt werden zij gevraagd te spelen bij de opening van het nieuwe kunstgrasveld van TMHC Tilburg.

Een half jaar later vroeg het bedrijf Schrobbelèr of de Blauwblazers op een wagen van de Schrobbelèr wilden spelen in de reclameoptocht. Dit heeft de band 3 jaar gedaan en de naam Blauwblazers werd definitief veranderd in De Schrobbelèrs.

In 1987 introduceerden de Schrobbelèrs het warmblazen (nu proefblazen.) Dit werd in Hotel Centraal georganiseerd. Het jaar daarop kregen de Schrobbelèrs geen toestemming van Hotel Centraal om dit feest te organiseren en besloten om hun residentie te verplaatsen naar Café D’n Beiaard die eigenlijk niets deed op de vrijdagavond met carnaval, maar de Schrobbelèrs kregen het toch voor elkaar om daar hun warmblaasavond te organiseren. De relatie met D’n Beiaard (Wilma Vrins) bestaat reeds vanaf 1983. Tijdens het carnaval in 1983 speelden de Schrobbelèrs tijdens de kruikenbruiloft op de heuvel. Wilma Vrins vroeg of ze even bij D’n Beiaard wilden spelen. Dat werd zo gezellig dat er afspraken werden gemaakt voor het jaar daarna. Vanaf 1984 speelden de Schrobbelèrs met veel plezier bij D’n Beiaard.

Café D’n Beiaard werd het thuishonk van de Schrobbelèrs, samen met het Zooi speelden zij daar toen met carnaval. Inmiddels bestaat D’n Beiaard niet meer en het café draagt voortaan de naam Havanna.

Toen de Schrobbelèrs al een tijd bestonden werd de band The Proms of Schrobbelèr opgericht. Deze band promootte het drankje Schrobbelèr en bestond voornamelijk uit beroepsmuzikanten. Twee leden van de Schrobbelèrs speelden ook mee in de band The Proms Of Schrobbelèr. Dit waren, op trompet: Peter de Bekker en op sopraansax: Pieter-Jan Wassing.

Geschiedenis van het woord Schrobbelaar

Het woord Schrobbelèr is afkomstig uit de textielindustrie. Vroeger brachten de Tilburgers hun urine in een kruik naar de textielfabriek (vandaar de bijnaam kruikenzeikers). De Schrobbelaar gebruikte de urine voor het ontvetten van de wol. Het gebruik van urine verdween in de 19^e eeuw met de komst van allerlei chemicaliën, met name ammoniak.

Ook nu kent men in de spinnerijen de functie van Schrobbelaar. Deze persoon heeft een controlefunctie in het productieproces. Hij voert de eerste spinmachine met gewassen en/of geverfde wol, waarna door een kammende werking van de eerste machine het eerste garen tot stand komt; het voorgaren.

Geschiedenis van het drankje Schrobbelèr

De naam van het product is ontstaan uit het feit dat dit drankje is ontwikkeld in de bar van Jan Wassing, genaamd ‘Bij den Schrobbelèr’. Jan Wassing was maagpatiënt en kon moeilijk sterke drank verdragen. Zijn op kruiden gebaseerde likeur bleek een welkome gast voor zijn maag. Eenieder die in zijn huisbar kwam maakte kennis met het drankje. Zo ook de leden van de stichting Carnaval, de stichting waar Wassing Sr. Voorzitter van was. Zij maakten kennis met de kruidendrank en het idee ontstond om tijdens de kruikenbruiloft deze drank als Tilburgse traditie te gaan introduceren. In 1980 was dit een feit, Tilburg maakte kennis met haar kruidenlikeur: “Schrobbelèr”. Vanaf dat moment hebben Schrobbelèr en de Schrobbelèrs een vaste plaats verworven in de Tilburgse Carnavalscultuur. De Tilburgse Schrobbelèr is inmiddels een landelijk gewaardeerde kruidenlikeur.

De Schrobbelèrs nu

Er is in de loop der jaren veel veranderd bij de Schrobbelèrs; Nieuwe jasjes, nieuw repertoire en veel nieuwe gezichten. Ook is ons thuishonk veranderd, want we zijn niet meer thuis in D’n Beiaard maar we ontvangen bevriende bandjes op dinsdag in het Elfde Gebod. De band is in de jaren wat verjongd. We spelen nog steeds met carnaval maar daarbuiten hebben we het hele jaar door ook nog optredens. Het repertoire bestaat voornamelijk uit oude discohits uit de jaren 70/80 maar er zitten ook nog nummers in ons repertoire van het prille begin, waar wij als nieuwe generatie toch geen afscheid van kunnen nemen omdat ze gewoon bij de Schrobbelèrs horen.

Ook zijn er wat oude tradities vastgehouden bij de Schrobbelèrs, zoals het inwijden van nieuwelingen en gezamenlijk eten en brunchen tijdens de carnaval.

Ook is onze naam niet meer veranderd, en we zijn er trots op dat we de naam De Schrobbelèrs nog steeds mogen dragen!

Geschreven door Lorenne Laurenzo